
Bakı · 1942 — 2008
Bütöv bir ölkənin aşiq olduğu, bağışladığı və ümid etdiyi səs. Bakıdan olan, Baltikadan Sakit okeana qədər İttifaqın kumirinə çevrilən — və yenə də öz adamı, bakılı qalan bariton.
O kimdir
Müslüm Maqomayev opera məktəbini estradanın ruhu ilə birləşdirdi: möhtəşəm bariton, nəcib ifa tərzi və nadir cazibə. Onu ilk notdan tanıyırdılar, konsertləri isə stadionları doldururdu.
Böyük Azərbaycan bəstəkarının nəvəsi, o, babasının adını bütün ömrü boyu daşıdı — və özü əfsanəyə, Bakının və bütün çoxmillətli İttifaqın qürəruna çevrildi.

Bir taleyin beş fəsli
HəyatBakı, bəstəkarlar ailəsi və sürətli yüksəliş.II
SəsBariton, repertuar və bu gün də oxunan mahnılar.III
Şöhrət31 yaşında xalq artisti, stadionlar və «sovet Sinatrası».IV
SevgiTamara Sinyavskaya və bir ömür uzunluğunda hekayə.V
AzərbaycanVətən, ana dili və Bakıdakı əbədi ev.VI
YaddaşVida, Bakıdakı abidə və ölməz mahnılar.«Mən sevgidən oxudum və oxuyacağam — səhnəyə çıxmağa dəyər tək şey budur».
Müslüm Maqomayev

İllər sonra
Onilliklər keçdi, dövrlər və kumirlər dəyişdi — amma «Gözəllik kraliçası», «Toy» və «Notturno» yenə də bayramlarda və yeni nəsillərin qulaqlığında səslənir. Maqomayevin səsi zamandan güclü çıxdı.
Yaddaş və irsƏsas mahnı
Onun ən gözəl hekayəsi səhnə yox, Tamara Sinyavskayaya olan sevgisi oldu — son günə qədər davam edən iki böyük sənətkarın birliyi.